یادداشت های یک دانشجوی پزشکی

ای کاش....

یک دانشجوی پزشکی — Mon, 21 May 2012 17:06:00 GMT

ما:تمامی رزیدنت ها واینترن ها و.....

شما جای ما نیستی

شما جای ما نیستی ونمی دانی 24 ساعت کشیک اورژانس بودن ،یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی 24 ساعت هر نوع مریض ومریضی رو دیدن،یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی فرد با سل فعال دیدن، یعنی چی!

شما جای ما نیستی نمی دانی مریض مشکوک به مننژیت ،یعنی چی!

شما جای ما نیستی،که بدانی شوک که بارها در پرستاران می بینین تنها شوک نیست، که ما جای مریض درد می کشیم،که خاطره اش از یادت نمی رود.

شما جای ما نیستی که مریض مسمومیت ساعت سه نصفه شب بیاید وتو کلی برایش وقت بگذاری به متخصص زنگ بزنی، اوردر بگذاری،پرستارها در حال اجرای اوردر باشن شرح حالش را بنویسی، آنوقت همراهش مریض را در عرض یه ربع با رضایت شخصی ببرد،یعنی چی!

شما جای ما نیستی وحال ما را درک نمی کنی، وقتی که بدانی مریض سکته قلبی که کلی برایش کار انجام داده ای رزیدنت ها کلی تلاش کرده ان حالا که کمی خوب شده اصرار دارد با رضایت شخصی برود وتو می دانی امشب اگر برود و اتفاقی بیفتد او زنده اش شاید به بیمارستان نرسد ولی ......

شما جای ما نیستی تازه به بیمارستان آمده ای ونمی دانی ظهر چه کتک کاری که همراهان مریضی نکرده بودن وچهره های بهت زده ما ورزیدنت ها را ندیدی و تلاش سخت حرا==ست را برای آرام کردن اورژانس.

شما جای ما نیستی ونمی دانی در یک لحظه نگران ده ها مریض بودن،یعنی چه!

شما جای ما نیستی ونمی دانی در یک لحظه، چندین مریض اورژانسی همزمان داشتن یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی در حالیکه فشار خودت به 9 رسیده به حال مریض رسیدگی کردن یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی در کل 24 ساعت شنیدن صدای ناله های یک دختر جوان با بیماری..... یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی شام را ساعت 12.30 نصفه شب خوردن،آنهم با روپوش سفید وبرگشتن به اورژانس،یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی روزی هزار بار شنیدن سوالات یکسان که بیش از نیمی اش به شما ارتباط ندارد وتلاش برای جواب مناسب دادن یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی در شیفت تک نفره اینترنی،از ساعت 2 نصفه شب تا سه وربع نصفه شب 11 مریض بدحال بستری شدن،طوری که تو بجای اینکه 3.20 که شیفتت تمام می شود شیفت را تحویل دهی،4.30 صبح بروی یعنی چه!

شما جای ما نیستی که بدانی وقتی همراه مریض می گوید اینجا استیشن رزیدنتی ... هست؟گفته ان پتو رو از خدمه بگیرم.پتو کجاست.یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی از اول کشیک تلاش همه برای نجات مریض ها نصفه شب کد خوردن مریض وتلاش های بی سرانجام برای احیای مریضی که از اول کشیک برای نجاتش تلاش کرده ان یعنی چی!

شما جای ما نیستی ونمی دانی مریض HIV مثبت را ABG گرفتن(توسط اینترن)وخون گیری(توسط پرستارها) یعنی چی!

شما جای ما نیستی که بدانی زیر فشار سنگین کشیک اورژانس بودن، در حالیکه همه مریض ها را دیده این و اوردر هایش رو گذاشتن وپرستارها در حال اجرایش هستن،دقایقی استراحت کردن وصحبت کردن واگر باشد چایی،چای خوردن کمی از فشار سنگین کشیک کم می کند،اگر می دانستی هرگز نمی گفتی شما به عنوان پزشک نباید صحبت کنید!

این پزشک،یک انسان هست.فردی که مثل همه مردم در زندگیش هم غم دارد هم شادی شاید هم گرفتاری.اما،حالا بیمارستان هست به وظیفه اش کاملا آگاه هست.لازم نیست جای کسی باشید تا بدانید او چگونه هست،فقط کافیست بدانید همه پزشکها تمام تلاششان را برای نجات مریض های شما می کنن ولی آنها برده شما نیستن!

راستش را بخواهید ما بخاطر رفتار های بسیار خوب وسنجیده همراهان ومریض های دیگر،رفتار افراد اندک شمار که مطمئنا ناآگاهانه قضاوت می کنن را می بخشیم ولی ای کاش کار اشتباه از اول شروع نشود که احتیاج به بخشیدن داشته باشد

پ.ن:این پست مخاطبش آنهایی ان که شاملش می شون حتی اگر تعداد شان کم باشد،باشد که همه به هم احترام بذاریمبعدنوشت:من عصبانی نیستم نتونستم پست خاطراتی بنویسم بعدا میذارمش

بدون شرح(با ما در اورژانس)

یک دانشجوی پزشکی — Thu, 17 May 2012 16:37:40 GMT

توجه:پست تلخ

دو دختر نوجوون رو تصور کن که شنیدن فسفید می کشه می خواستن ببینن واقعا راسته که می کشه یا نه.حالا یکی از اون دخترا همون شب فوت می کنه دومی هم امروز رفت Icu

پ.ن:دانشجوی شهید (روحش شاد)

پ.ن:پست پایین هم جدید هست

یعنی آخر بدشانسی(با ما در اورژانس)

یک دانشجوی پزشکی — Thu, 17 May 2012 14:49:56 GMT

یعنیا فکر کنین فقط،یک روزی که هوا هم خوبه دارین خونه تون رو تعمیر می کنین سخت مشغول کارین یهو چاه فاضلاب خونه تون ریزش کنه شما هم برین توش بعد دیوار چاه فاضلاب همسایه کناری تون هم خراب شه رو سر شما بعد شما تو چاه فاضلاب غوطه ور بشین بعد دچار غرق شدگی بشین بعد از این مواد حال بهم زن بلع کنین بعد اشباع اکسیژنتون برسه به 77(کمه) بعد شما رو اینتوبه کنن(لوله بذارن واسه تنفس) تازه دچار آسپیراسیون اون مواد حال بهم زن بشین(یعنی خورده باشینو به ریه هم برسه) بعد تازه دو تا دوش هم بگیرین فایده نداره بعد یه چیزهایی دیگه که بخاطر پریدن رنگ برخی حضار از ادامه آن معذوریم.

خولاصه اصن یه وضی البته این رو هم باید در نظر گرفت به هر حال خوش شانس بودین که با این اوصاف هنوز زنده این امروز هم بهتر از روز حادثه این

البته دور از جون شما

پ.ن:این پست درباره یه مریض هستا

اورژانس هست دیگر

یک دانشجوی پزشکی — Wed, 16 May 2012 17:54:02 GMT

سلام.ببخشین دیر پست میذارمحسابش رو بکنین روتیشن اورژانسی روتیشن اورژانس واسه ما یعنی شما مورنینگ نمی ری کلاس نمی ری ولی صبح زود تا قانونا یک ولی ما تا 3-3.30 هم بودیم فیکس می مونی اورژانس.فیکس می دونی یعنی چی؟یعنی اگه از گرسنگی هلاک شی فرصت نداری بری بوفه چیزی بخری!

از وقتی روتیشن اورژانس شروع شده دیگه تاریخ رو گم کردم باید چک کنیم امروز روز 27 امه مثلا!ظهر که چه عرض کنم ساعت 3 3.30 بر می گردم می خوابم تا..... تازه تو خوابم هم دارم مریض می بینم.چیزی به تموم شدنش نمونده طاقت بیاریم یکشنبه روتیشن اورژانس تمومه می ریم توی یه روتیشن دیگه.تو اورژانس اول پزشک اورژانس مریض رو می بینه بنویسه ویزیت رزیدنت داخلی میاد دست ما.البته بعضی وقتها هم مریض تحت نظر پزشک اورژانس هست وننوشته ویزیت ... ولی ما بسته به شرایط می بینیم مریض رو.در واقع ما جزو اولین نفراتی هستیم که مریض می بینیم اورژانس فرقش با بخش های دیگه اینه که اینترن ها ورزیدنت ها خیلی درش نقش دارن.خیلی.

مریض داشتم با درد فوقانی شکم اومده بود یه روزی بود داشت می خواستن ببرنش سونو فشارش رو گرفتم پایین بود نذاشتم بره سونو نوار قلب اولش بد نبود تو مونیتور تغییرات رو که دیدم.نوار قلب که ازش گرفتم یه سکته در اومد فکر کن می رفت سونو یعنی!اصولا وقتی مریض با درد فوقانی شکم(اپی گاستر) میاد سنش هم بالاست باید اول مسائل قلبی رو رد کرد.هر چند گاهی مریض ها مسخره می کنن می گن شکممونه چه ربطی داره.امروز هم دوستم یه نوار قلب آورد واسه من سکته قلبی تشخیص دادم که بهش گفتم سریع ببره رزیدنت نشون بده که درست در اومد(آیکون خود شیفتگی)دیروز یه همراه مریض دیوونم کرد یعنیافکر کن!از صبح تا ظهر هر ده دقیقه میومد می پرسید مریض ما چی شد؟اول می گفتم خانومم بستری شد.دختر جان بستری شد و.... دیگه حتی یبار خودم رفتم مستقیم به مادره گفتم شما بستری شدین ایشالله زودتر خوب شین به شوخی گفتم به دخترت بگو اینقدر دنبالم نیاد!وا...!باز هم دختره اومد مریض ما چی شد؟ معنی بستری رو نمی دونه به من می گه تو نوار قلب چی بود؟حس شیطنت آمیزم می گفت بگو ST elvat.. تو لیدها فلانولی از اونجایی که بچه خوفیم نگفتمتو اورژانس هم اغلب اوقات دهوا رخ می ده.البته می دونین واقعا نه تقصیر پرستاراست نه پزشکها نه همراه ها.تخت خالی تو اورژانس معمولا کمه مریض ها یه تصوری از اورژانس دارن ولی واقعیت یه چی دیگه هست.به هر حال تعداد افرادی که به اورژانس میان وبستری می شن زیادن وواقعا تخت کم میاد وخوب مریض اورژانسی که خطر مرگ داره واسه ما در اولویته ولی واقعا سرعت دیدن مریض ها همراه با دقت البته بالاست.خولاصه گاهی فیلم سینمایی اکشن ما می بینیم بعضی ها هم واقعا روشون زیاده ها.امروز یه خانومه اومده بود یادم نیست دقیقا چی گفت گفتم شما باید این رو به پرستارها بگین(کار اونا بود)برگشته می گه شما هم پرستارین دیگه مثلا چه فرقی دارین با پرستارا!.دیروز هم یکی اومده بود استیشن اینترنی-رزیدنتی می گفتن گفتن نمی دونم بالش بود چی بود رو از خدمه بگیرم!(یعنی ما خدمه ایم دیگه)

بعضی ها از عمد می گن واقعا یعنی بعد اینهمه مدت می تونم تشخیص بدم کی تو ذهنش چی میگذره تا یه حدی.من خیلی به واژه ها اهمیت نمی دم ولی چون نوع کارماها با هم فرق داره کار پزشک وپرستار وهرکس باید در حیطه کاری خودش کار کنه.بعضی ها هم فکر می کنن همه هر کاری باید بکنن.در صورتی که هر کس باید کار خودش رو انجام بده.خدا وکیلی خیلی از مریض ها همراهاشون مودبن مخصوصا تو اورژانس که واسشون کار انجام می دی اغلب احترام میذارن حالا هستن استثنائات که جالب نیست تعریف کردنشون.

یه خانومه مسنی بود معاینه کردمش.ازش فشار گرفتم.الهی کم مونده بود دستمو ببوسه.آخی اینقدر طفلکی بود.چند روز پیش به یه آقای مسنی گفتم سیگار می کشین؟80 وخورده ای سالش بود می گفت نه دخترم کلی در نکوهش سیگار سخن گفت اینقدر گفتیم شکم فکر می کردم همه ملت می گن شکم امروز یه خانومه می گفت شکمم نه معده ام درد می کنه بعضی ها هم جالبه مثلا می گن پانکراسم درد می کنه.

اورژانس با همه بخش ها فرق داره همه در حال بدو بدو.در حال کار در حال مریض دیدن هستن چه رزیدنت چه اینترن چه پرستار.حراست هم حضور فعالی داره.بعضی از پرستارهاش هم با من خیلی خوبن.رزیدنت ها هم که خوبن.بخش سختیه انصافا استرس بالایی داره واسه همه.واقعا استرسش بالاست اورژانس شوخی بردار نیست مسئولیت سنگینی هست واسه رزیدنت،اینترن،پرستار.با اینکه داره تموم می شه روتیشن اورژانس کم کم ولی حس خوبی داشتم ازش هر چند تو این نزدیک به دو هفته از زندگی چیزی ندونستم.

اورژانس گفتنی نیست هزاری هم بگم باید جای ما باشین تا ببینین اورژانس یعنی چی.ولی نه ما در جزیره اورژانس غریب افتاده ایم

پ.ن:فکر کن امروز بهم می گفتن معلومه دلت تنگ شده واسه شهرت واسه خونواده ات.یعنی هفته بعد بهم یه روز مرخصی می دن نصفه نیمه برم ولی برم.پ.ن:حس خوبی دادین بهم با نظراتتون.وای این وروجک های گوگولیو چرا میارین اورژانس.ما گشنه باشیم می خوریمشونا

تقویم دوری از عزیزان

یک دانشجوی پزشکی — Fri, 11 May 2012 10:23:00 GMT

تقویم رو می گردم به امید تعطیلی رسمی که توش کشیک نباشم اما انگار مابقی اردیبهشت رو بدون تعطیلی رسمی ساختن

پ.ن:برای اولین بار کشیک اورژانس داخلی رو هم می نویسم کی بذارم نمی دونم یا پس فرداشب یا.. اعلام می کنم(فردا کشیکم)دلم می خواد خانواده مو ببینم داداش طفلکم که میاد پشیم ولی من کشیکم واسه همه عزیزام.ماها که الآن روتیشن اورژانس داخلی هستیم بخاطر اهمیت اورژانس وسنگینی کار مرخصی نداریم چون اینطوری فشار کار میفته روی شونه بقیه.

پ.ن:نظرات این پست بسته هست.پست پایین جدید هست

@:مامان دوست دارم

حس خوبی بود آخرین لحظه

یک دانشجوی پزشکی — Fri, 11 May 2012 09:47:00 GMT

30 ساعت اورژانس بودن

صبح روتیشن اورژانس ظهر کشیک اورژانس شب کشیک اورژانس نصفه شب کشیک اورژانس صبح تا ظهر فرداش روتیشن اورژانس

دیگه آخرا پرستارها به شوخی می گفتن خانوم دکتر الاناست که کد بخوری

ساعت نزدیک 2 بود که بعد از اتمام راند وروتیشن اورژانس داشتم تو راهرو بیمارستان راه می رفتم که برم خسته به معنای واقعی کلمه!داشتم بیهوش می شدم دیگه!

همون لحظه یه آقای میانسالی تو راهرو سمت من اومد:ببخشین خانوم دکتر........(فامیلیمو گفت) شما می دونین دکتر...... کجاست الان؟من:راستش نمی دونم الآن تو بیمارستان باشن یا نه اگر باشن فلان طبقه شاید پیداشون کنین.بعد تو دلم گفتم ا فامیلی منو از کجا می دونست؟من که هیچ وقت خودمو معرفی نمی کنم.بعد بهشون گفتم شما منو به اسم می شناسین؟گفت بله خانوم دکتر اگر یادتون باشه چند هفته پیش ما مریض داشتیم تو اورژانس شما کشیک بودین شما شرح حال گرفتین معاینه اش کردین کمک کردین

فکر کن!اسم منو از رو مهری که رو برگه ها زده بودم یادش بود!راستش من اصلا یادم نمیاد کی بود

کی گفت مردم قدرشناس نیستن؟کی گفت یادشون نمی مونه؟!خدا رو شکر حس خوبی بود تو اوج خستگی آخرین لحظات بودن تو بیمارستان بعد کشیک سخت. با شخصیت ترین مردم رو ما داریم این رو ما که تو بیمارستانیم بیشتر می دونیم.

باورم نمیشه دوباره کشیکیم!

یک دانشجوی پزشکی — Wed, 09 May 2012 01:58:38 GMT

دوستام دیروز می گن کشیک ما کی هست؟می گم پس فردا می خندن پس فردا چیه بگو فردا!می گم وای باورم نمیشه!

دوشنبه کشیک بودم ساعت 2 بیشتر بود برگشتم به قول بچه ها اصا باور کردنی نی که دوباره چهارشنبه(امروز)کشیکیم نکته جالب به این نتیجه رسیدیم قرمه سبزی رو فقط واسه کشیک های ما ساختن اصلنا کشیک یعنی قرمه سبزی

از کشیک دوشنبه بگم خوب بود من افتادم بخش مردان با یه بخش دیگه از شانس خوب ما بخش مردان مریض بدحال به اونصورت نداشت پرستاراش هم خیلی خوب بودن اون یکی بخش هم همینطور واقعا خوب بودن زنگ می زدن پیج می کردن اما با دلیل اما ما هم خوف بودیما عین یه بچه خوب می رفتیم کارهامونو انجام می دادیم رزیدنتهای کشیک مون هم خوب بودن انصافا فقط مریض ها همه مونده بودن 6 به بعد اومدن ترافیک کاریمون زیاد بودواسه من برای مورنینگ مریض افتاد خون-گوارش-غدد منم تا 5.30 صبح داشتم شرح حالمو کامل می کردم یه ذره خوندم بعد دیدم دارم از خستگی می میرم دیگه بیخیال شدم ساعت6 گرفتم خوابیدم تو پاویون.بعدش هم رفتیم مورنینگ دیگه اتند هم اولش می خواست مریض منو معرفی کنه بعد نظرش عوض شد بعد از اون هم روتیشن اورژانسیم برگشتیم اورژانس تا 2 بیمارستان بودم

دیروز یکی از مریض ها کد خورد CPR موفقیت آمیز بود بزنم به تخته

امروز هم صبح اول روتیشن اورژانس داخلی رو می رم بعد کشیک اورژانس داخلی رو می رم دوباره صبح روز بعد تا ظهر هم روتیشن اورژانس داخلی.

پ.ن:نظرات پنج شنبه عصر به بعد وجمعه جواب می دم

پ.ن:خیلی تلاش کردم یه روز مرخصی بگیرم اینترن های اورژانس داخلی که دوستای عزیز وبامعرفت خودم هم اجازه دادن حتی یکی از دوستای عزیزم(الهی فداش) کشیکشو می خواست با من عوض کنه تا من بتونم برم خونه ولی اتند نداد فرمودن اینترن اورژانس داخلی مرخصی نداره نمی دونم شاید حق با اتند چون کار اورژانس سنگین هست اما دل بیچاره من خیلی هوای خونه رو کرده شهرم خونواده ام

از همه جا بی خبر(اورژانسی ها)

یک دانشجوی پزشکی — Sun, 06 May 2012 21:10:03 GMT

یعنیا اینترن داخلی باشی

تزت مونده باشه

درس هم روزی چند ساعت می خونی اصا!!

کشیکات پشت سرهم باشن

روتیشنت هم الآن اورژانس باشه

از صبح تا ظهر هم تو اورژانس کلی مریض ببینی فردا هم مثل من کشیک باشی

میشی مثل من که تو خواب هم داری شرح حال می گیری مریض معاینه می کنی

بعد دیگه بجایی می رسی که باید امروز چندمه رو هم از مریض بپرسی

اصن یه وضی

اورژانس عالم دیگه ای داره.

واسه اندازه گیری یه قند خون مریض با گلوکومتر باید کلی تفحص کنی بیابیش

تب سنج رو که نگو از طلا هم با ارزش تره تو اورژانس

فشار سنج ولی از همه مهمتره.

تو اورژانس ما الآن یه دونه فشار سنج هست که کار می کنه اون هم صبحی طفلک ایست قلبی کرد عقربه اش تکون نمی خورد هی احیاش کردیم دیگه بالاخره بعد از کلی تلاش به این دنیا برش گردوندیم

به بچه ها می گم باید یه فشار سنج بخریم به بیمارستان اهدا کنیم

تو اورژانس یه ساعت های نادری اورژانس خلوته پرنده پر نمی زنه معمولا ساعت 5 صبح،ولی صبح تا ظهر که ما هستیم مریض عین سونامی میاد پرونده بستری هست که میاد روی استیشن اینترنی-رزیدنتی-پرستاری همه در حال کار!این مریض رو من می بینم فشار سنج دست منه تب سنج دست دوستمه گلوکومتر دست فلانی بهم می دیم برو پرونده فلان مریض رو بیاب شرح حال بگیر معاینه کن رزیدنت اوردرش رو بنویسه

اصن شما نمی تونی تصور کنی اورژانس یعنی چی!

تنها حسنش اینه که آبمیوه وبیسکوئیت می دن که اغلب اوقات می بینی کسی نخورده ولی تموم شده! امروز برای اولین باری یکی به من رسید هرچند وقت خوردن نمیشه که!

اورژانس مکانی شلوغ که همه در حال تلاشن یکی شرح حال می گیرد یکی معاینه می کند یکی اوردر می نویسند یکی دستورات را اجرا می کند ودر عین حال بعضی همراه ها می گویند اینجا هیچ کس کار انجام نمی دهد

پ.ن:بین خودمون باشد خیلی از مریض ها خوبن وهمراهاشون من که راضیم شاید اونهایی هم که شاکی ان حق دارن ولی چکنیم اورژانس اورژانس هست همه تلاش می کنن دیگر ولی مریض بسیار هست بسیار بالام جان

پ.ن:پست پایین هم جدید هست

فسفید یا زجر(از خاطرات کشیک اینترنی بخش داخلی)

یک دانشجوی پزشکی — Sun, 06 May 2012 17:27:00 GMT

پست ناراحت کننده

اینجا بخش مسمومیت هست تو این بخش همه نوع مریضی با هر نوع مسمومیت پیدا میشه.من هیچ وقت به رو خودم نیاوردم وقتی همراه مریض می گه بچه کلی قرص رو ریخته بود تو لیوان فلانی اشتباهی خورده به رو خودم نیاوردم که یعنی رنگ آب تغییر نکرده بود مزه اش تغییر نکرده بود اصلا یه بچه .... اصلا به ما ربطی نداره!

از بین مسمومیتها یکیش مو به تن آدم سیخ می کنه اصلا وقتی می گن مریض با فلان مسمومیت اومد یعنی وااای امشب چه شبی می شه!مسمومیت با فسفید از اون مسمومیت هاست البته ما اسمش رو میذاریم مسمومیت ولی بیش از نود درصد خودکشی بودن خودکشی هایی که نه ما پرسیدیم واسه چی نه می پرسیم ولی تجربه به ما ثابت کرده معمولا موضوع خاصی هم نیست یه دعوای خانوادگی یا .... مریض های خودکشی با فسفید درسته اسمش رو میذاریم خودکشی ولی بعضی هاشون واقعا قصد خودکشی ندارن بعضی هاشون قصدش رو دارن اما وقتی می خورن بعدش پشیمون می شن بعضی ها همین که می خورن پشیمون می شن اما

خیلی هاشون شاید نمی دونن فسفید شوخی بردار نیست شما اگر با تفنگ به مغزت شلیک کنی شاید زنده بمونی اما با فسفید احتمالش کمه.اونهایی هم که اگه زنده بمونن باید واقعا روزی صدهزار بار از خدا تشکر کنن که زنده ان!

خودکشی با فسفید از شکنجه هم بدتره.همیشه تلخ ترین خاطره ها رو واسه پزشکها وپرستارا میذاره.مریض هایی که اکثرا با پای خودشون میان.

progress note مریض های فسفیدی سیر بهبودی بیماری نیست سیر پیشرفت بیماری هست سیر قدم به قدم نزدیک شدن به مرگ.فسفید نامرده همراه ها فکر می کنن حال مریض بهتره اما هیچ کس به اندازه پرستار ها وپزشکها نمی دونه خودکشی کنندگان با فسفید یهو می رن یهو کد می خورن درست وقتی که داری امیدوار می شی

تو کشیک پنج شنبه شب بخش مسمومیت واسه من بود من همه نوع مریضی داشتم حتی یکبار مریض فسفید که البته شانس آورده بود قرصه از تاثیرش گذشته بود(البته دچار توهم بینایی شده بود) ولی پنج شنبه شب همزمان دو تا مریض مسمومیت با فسفید داشتم با دوستم.البته اول مریض ها اورژانس بودن بعد که اقدامات رو انجام داده بودن بعدا اومده بودن بخش مسمومیت دو تا خانوم بودن یکیش یه خانوم سی وخورده ای ساله با دو تا بچه که ظاهرا یه .. ساعت بعد خوردن استفراغ رو القا می کنه بعد میاد بیمارستان دومیش هم یه خانوم 26 ساله با یه بچه که به محض اینکه می خوره پشیمون می شه قرص رو بالا میاره

اول خانوم سی وخورده ای ساله رو آورده بودن بخش.رفتم دیدمش تمیز،خوش پوش. خوب بود از نظر هشیاری.حرف می زد اسمش رو می تونست بگه.ضربان قلبش خیلی بالا بود وطبیعتا فشارش پایین که طوری که به زحمت با نبض می گرفتم ویزیت هر سی دقیقه اینترن داشت با اینکه من ودوستم یه بخش دیگه هم داشتیم اما بخاطر نوع خودکشی حتی زودتر از 30 دقیقه مریض رو می دیدیم کلا دو بخش رو هر دقیقه ساپورت می کردیم شهید شدیم ولی انجامش می دادیم.بعدش خانوم 26 ساله رو آوردن رنگ پریده بدحال طوری که من دیدمش گفتم این مریض تا یک ساعت دیگه کد نخوره خوبه

فشارش خوب بود هر دو مریض مانیتورینگ قلبی واکسیمتری داشتن من ودوستام ویزیتشون می کردیم من مریض ارگانوفسفره دیده بودم فسفید رو هم شنیده بودم می دونستم فسفید نامرده به حال مریض نیست مریض یهو بدحال میشه یهو می ره.دوستم رفته بود مریض رو ویزیت کنه می گفت خانومه سی ... فهمیده خودشم می گفت زنده می مونم؟تو رو خدا نذارین بمیرم بچه هام چی می شن.تو بخش مسمومیت بودم خانوم سی وخورده ای بدحال شد واقعا یهو بدحال.تا همون چند لحظه قبل هشیار بود سوال می پرسیدی جواب می داد کد اعلام کردم شروع کردیم به احیا ریتم قلبیش حتی تو مانیتور هم دیده نمی شد پالس که ... لوله گذاشتیم آتروپین ماساژ همراه هاش داشتن خودشونو می کشتن من وپرستارا همه نوبتی ماساژمی دادیم رزیدنت ماساژ می داد همه با جون ودل یادم نیست یک ساعت یا بیشتر بالا سرش بودیم ولی برنگشت که نگشت این وسط دوستمم که تا بحال مریضش کد نخورده بود هم داشت گریه می کرد.نگران دوستم هم بودم.مریض برنگشت برنگشت از در اورژانس تا بخش کلی تلاش واسه بهبودی حال مریض ولی ...........

لعنت به فسفید.بی وجدانن اونهایی که بدون اینکه بپرسن یه نفر فسفید رو واسه چی می خواد در اختیارش میذارن

مریض فسفید دوم رو دیدم تا صبح فکر می کردم الآن کد می خوره با اینکه ویزیتش هر سه ساعت یکبار بود اما من ودوستم زودتر می دیدیم مریض رو.هر بار تلفن زنگ می خورد قلبمون می ریخت فکر می کردیم حالش بده.صبحی رفته بودم فشارش خوب بود ولی هنوز رنگ پریده بیحال همراهش پرسید حالش چطوره.نمی دونستم چی بگم.ولی می دونستم نه نمی تونم امیدوار باشم حالش خوب میشه.نمی دونم بعدش چی شد کد خورد یا زنده موند ولی پشیمونی تو نگاه مریض های فسفیدی همیشه هست.اما پشیمونی فایده اش چیه وقتی زیر خروارها خاک بری.ای کاش فسفیدی نبود ای کاش خودکشی نبود.بیچاره همراه های بهت زده وگریان وماها که سرنوشت غم انگیز بعضی ها رو می بینیم با همه تلاشمون.

پ.ن:یکی از رزیدنت ها می گفت در خطرناک بودن فسفید همین بس که طرف همین که تو دهانش بذاره هم احتمال داره بمیره.ضمن اینکه اگر مریض فسفیدی استفراغ کنه حتی استنشاق فسفید ریخته شده روی زمین توسط اونهایی که تو بیمارستانن همراه ها هم می تونه کشنده باشه/عذر می خوام از این پست ولی حرفهای تلخ رو باید زد شاید از تلخی این حرفها یه نفر کمتر خانواده اش رو سیاه پوش کنه

پ.ن:فردا کشیک بخشم تا ظهر روتیشن اورژانسم تا دو هفته(خواهیم مرد)وقت شد واستون درباره اورژانس داخلی هم می نویسم

از محبت های خانوادگی(این پست برداشته می شه؟!)

یک دانشجوی پزشکی — Wed, 02 May 2012 20:22:49 GMT

از محبت های خواهربرادرانه اینه که با اینکه من فردا کشیکم 24 ساعته و قاعدتا الآن باید خواب هشتمین پادشاه رو هم می دیدم اما من چون مای برادر این هفته کل ناهارها اون پخته بود واز اونجایی که من فردا کشیکم ومطمئنم وقتی تنهاست مثل خودم چیزی نمی پزه الآن مشغول پختن خورشت قیمه غذای مورد علاقه مای برادر هستیم تا در نبود ما نوش جان کنه!(کیه که ندونه من از خورشت خوشم نمیاد)

پ.ن:یه چی بگم شاید واستون جالب باشه ماها کلا خانوادگی وقتی یه روزی هست که متعلق به یکیمونه مثلا روز پزشک و..... به همگی (البته بجز اون فردا:دی) یاد آوری می کنیم که حواست هست امروز روز فلانیه!

پ.ن:یه چیز جالب تر.ما وقتی یه فیلم بگیریم اگر خوشمون بیاد واز اونجایی که سلیقه همو تقریبا می دونیم.بعد برمیداریم فیلم رو می بریم خانوادگی می بینیم اصلا به روی خودمان نمی آوریم کل فیلم رو دیدیم با هیجان نیگا می کنیم.

پ.ن:این پست برداشته میشه نمیشه نمی دونم برداشته میشه احتمالا.

پ.ن:همه پست های صفحه اول جدیدن.به اندازه تمام عمرم پست گذاشتم امروز.بسه دیگه توقع تون زیاد میشه