سلام.این مطلب تا حدودی طنز در خصوص اساتیدهست خواهشا اساتید محترم برداشت منفی نکنند!
این مطلب فقط در مورد برخی اساتید هست مطمئنا خیلی از اساتید انتقادپذیرند.
*از شنیدن انتقادمان وگوشزد کردن ایراداتشان خوشحال می شوند ودرصد جبران برمی آیند!!!!!!!!!!
*انتقادمان را نمی پذیرند وبا دلایل منطقی مارا قانع می کنند که اشتباه از ما بوده وآنها کار خود را به درستی انجام می دهند!
*یک نگاهی به ما میاندازند وبعد باعصبانیت همه را از کلاس اخراج کرده وبرای صندلی های خالی درس می دهند! 
*با عصبانیت در حالی که مدام رنگ عوض می کنند کیفشان را محکم برداشته ویک نگاه غضب آلود می کنند(که یعنی حسابتان را می رسم) وبعد با کوبیدن در خارج می شوند!
*در مقابل رگبار سخنانشان در تمجید از خودشان وتهدیدمان قرار می گیریم!
*بدون کوچکترین معطلی حسابی خدمتمان می رسند! 
*یک لبخند ملیحی می زنند ومی گویند به شما انتقادکردن نیامده من بهتون آزادی دادم که اینطوری حرف می زنین اساتید دیگه بودند............وما حسابی بدهکار هم می شویم!
*یک نگاه عاقل اندر.....به ما می کنند و کلی بر ما فخر می فروشند که...!
فکر کردین من دوست داشتم بیام من اگر دو تا مریض می دیدم بیشتر از پولی که دانشگاه می ده در می آوردم! 
*در مقابل انتقادمان سکوت می کنند وبه فکر فرو می روند: 
افکار آنها را دراین زمان می خوانیم!
یک سوالی می دم که سرجلسه به گریه کردن بیافتین!
کاری می کنم مشروط شین!
مسبب اصلی این انتقاد وکسی که اغفالتان کرده را پیدا می کنم واو را مشروط می کنم!
به اونهایی که از من حمایت کردند نمره 20 می دهم ومابقیتان را میاندازم تا دلتان بسوزد! 
سوال رو آسون می دم تا همه خوب بنویسین ولی نمره تون رو طوری می دم اشکتون دربیاد!
با بزرگواری می بخشمتون سوال رو معمولی می دم!(غیر واقعی!)
سوال رو از قبل هم آسون تر می دم تا همه قبول شین بعد بهم بگن تو چقدر بزرگواری وچه استاد باسوادی هستی وشاید تشویقی هم گرفتیم! 
نتیجه گیری:هیچ وقت از اساتیدتان حتی اگر بگویند هر انتقادی دارین بگین انتقاد نکنین وبسان چای شیرین وبه قول دوستان نون خامه ای ازشان تعریف کنین بلکم نمره ای بهتان دادند! 
این یک طنز تلخ هست درسته که خیلی از اساتید اینگونه نیستند ولی هستند کسانی که حتی مدعی انتقادپذیری اند ولی تا پای عمل می رسد.........!عدم تحمل انتقاد فقط به اساتید محدود نمی شه خیلی از ماها متاسفانه اینطوری هستیم!
انتقاد کنین تنها از کسانی که گوش هایی برای شنیدن انتقادهایتان دارند
انتقاد یک جاده دوراهی است مغرضانه وصادقانه هر کدام به یک سمت متضاد می روند ولی گاهی این دو راه در پل کدورت بهم می رسند.
