من در پله بالاتر ازتو و تو در پله پایین تر از من!اصلا،نه!نه من بالا نه تو پایین ترازو برای ما زاویه صفر به خود گرفته.
من خودم را برای خواندن به کشتن می دهم وتو برای خودت کیف می کنی
من تمام شبهای قبل امتحان خواب را بر چشمانم حرام می کنم تا صفحات ورق نخورده نماند وتو درس را نصفه می خوانی ومی آیی
من تمام طول راه امتحان از استرس کم مانده تصادف کنم وتو آنقدر ریلکسی که ماتمان می برد
من تمام مدت امتحان از سلولهای مغزم کمک می گیرم حتی جرات ندارم سرم را کمی از برگه بالا بیاورم وتو نصفش را خودت می نویسی ونصفش را امدادهای غیبی برایت می آورند
من از امتحان بیرون می آیم وهر آنچه می گیرم،واقعیت! را می گویم،تو می آیی آه وناله ات بلند شده به فکر پاس شدن هستی.
من دلم برای تو می سوزد وهمدردی را نثارت می کنم،وتو حتی دلت هم برایم نمی سوزد ،اصلا شاید خوشحال هم بشوی!
من از امتحان با بی رمقی وروحی خسته به خانه ام بر می گردم تو سر راه به استاد هم سری می زنی شاید می خواهی حال واحوال استاد رو بپرسی!
من تمام کتاب ها را دور خویش می ریزم تا جواب سوالها را بیابم وتنها به این فکر می کنم که همان نمره ای بشوم که جواب سوال ها به من نشان می دهد نه بیشتر نه کمتر، وتو به نمره کمتر از......راضی نیستی چه حقت باشد چه نباشد!
نمره ها که می آیند من خدا خدا می کنم همان شوم که جواب سوالها به من نشان می دهد وتو چشمانت را می بندی تا با نمره ات غافلگیر شوی!من از نمره ام شکوه می کنم وتو آنچنان ذوق کرده ای که در ابرها سیر می کنی!
من جواب سوالها را جستجو می کنم تا بدانم جواب کدام را اشتباه در آورده ام وتو مدام از استاد که حضور هم ندارد تشکر می کنی!
من حسود نیستم اصلا خوشحالم که تو اینقدر پیشرفت کرده ای باور کن!
اصلا آری حق با توست من کم درس خوانده ام،من نصف یا بیشتر تلاشم را دست نخورده گذاشته ام ولی!تو چی؟آیا تو آنقدر که نمره ات نشان می دهد درس خوانده بودی؟
اصلا من را با نمره تو چکار اصلا به من چه نمره ات چند می شود ومن چند میگیرم!
من نمی توانم خودم را با تو بسنجم می دانی چرا؟چون بین ما یک کلمه فاصله انداخت وآن.تبعیض است.من می روم تا با تلاش خود نمره ای عالی بگیرم وتو بمان.ببینم آخرش به کجا خواهیم رسید!
اصلا به من بگو فردا به مریض چه خواهی گفت؟وقتی مریض از تو تشخیص ودرمان می خواهد؟نکند نمره هایت رانشانش می دهی؟
فقط یک لحظه به سوالم فکر کن دست کم آنجا دیگر کمک های غیبی به دادت نمی رسند!
-------------------------
توضیح:خیلی از اساتید خوبند نمونه اش رو زیاد دیدم وهمیشه ازشون تعریف کردم.کسایی که نه از حقت کم می کن نه بهت چیزی بیش از حقت می دن .کسایی اگر نمره ای هم اضافه می کنن به همه می کنن.من این پست رو اختصاصی هیچ کس ننوشتم.این پست یک موضوعی بود کلی.من با زرنگ بودن کسی مشکل ندارم اتفاقا به نظرم در این مورد این حق بچه های زرنگ هست که بیشتر تضییع می شه.
-----------------------------------------------
سپاس:
زچشم خویشتن آموختم رسم رفاقت را
که هر عضوی بدرد آید به جایش دیده می گرید
روح دوست وبلاگنویس شاد.انگار همین چند پست قبل بود که نوشتم تمام چیزی که باید از زندگی آموخت،تنها یک کلمه است، میگذرد.ولی این بار چه گذشتن تلخی بود.
ممنون از دوستانی که دراین باره نوشتند ونظر دادند یا خاموش خوندند .امیدوارم همیشه سلامت باشین. نمی خوام بیش از این ناراحتتون کنم هر چند تلخ هست رفتن دوستان.یادشون گرامی.
