سلام.راستش امروز می خوام درباره یک فیلمی بنویسم.خیلی به ندرت پیش میاد یک فیلی منو تحت تأثیر قرار بده.
پنج شنبه هفته پیش آخر شب فیلمی از شبکه یک پخش شد نمی دونم دیدید یا نه.اسم فیلم مه بود. داستان فیلم در مورد استفاده از مواد شیمیایی -صنعتی برای ساخت سلاح های کشتار جمعی بود که باعث ایجاد مه غلیظ شده بود که هر حیوانی تو این مه بود به طرز باورنکردنی خیلی از حالت عادی بزرگتر می شد (فکر کنید عنکبوت می تونست انسان رو بکشه!)
آخرای فیلم هم چند نفر از کسانی که تو یک فروشگاه پناه گرفته بودند به امید پیدا کردن راه نجات با ماشین حرکت می کنند تا این که بنزین ماشین تموم می شه و می بینند همه دنیا اینطوری هست و برای زجر کش نشدن بوسیله این حیوانات به زندگی شون پایان می دهند.با این که از این طور فیلم ها کم ندیدم ولی این فیلم رو واقعا خوب ساخته بودند.
تلاش انسان برای رهایی از مرگ بود و ترس از اینکه بمیرد بدون اینکه چشمش را روی حقایق باز کند .حقیقت برایش دردناک هست و توانایی مقابله با آن را در خود نمی بیند. به بازیچه ای تبدیل شده که مانند موش آزمایشگاهی مورد سوء استفاده قرار گیرد. منتها این دفعه موجود زنده تحت آزمایش موش نیست، بلکه زندگی انسانی است که خودش را همواره برتر می داند و دست از غرور خود بر نمی دارد. غرور از طرفی و ترس از طرفی دیگر.
(تو فیلم یه جایی هست که میگه منطق و درک و شعور آدما واسه زمانیه که همه چی رو به راهه وقتی شرایط سخت میشه، اونوقت هر انسانی ذات حیوانیه خودشو نشون می ده.)
فیلم واقعا معنا گرایی بود نشون می داد کسی که در کار خدا دست ببره و بخواد سلاح مرگ آور بسازه سرنوشتی بجز مرگ نداره.این فیلم نشون داد هر چقدر هم کسی تصور کنه قدرت زیادی داره باز هم قدرتش سر سوزنی از قدرت خدا نیست.
واقعا ما انسان ها بعضی اوقات خیلی راحت از مسائلی به این مهمی میگذریم.
خدایا چرا به علم خود مغرور باشم حال آن که تو عالمترینی.
خدایا چرا به زیبایی خود بنازم حال آن که تو زیباترینی.
خدایا چگونه از دیگران توقع قدرشناسی داشته باشم حال آن که از تو آن گونه که شایسته خدایی توست سپاسگذاری نکرده ام.
خدایا چگونه به گذشتن از خطای دیگران ببالم حال آن که تو بخشنده ترینی.
خدایا چگونه به ثروت خود تکیه کنم حال آن که اگر بخواهی به یک چشم بر هم زدنی آن را پس می گیری.
خدایا چگونه تو را از یاد برم حال آن که مرگ و زندگیم بدست توست.
خدایا هر آنچه دارم و ندارم از توست.
