سلام.خوبین خوشین چه می کنین؟دیگه داشتم می رفتم با بهار سال بعد بیام!!
اینجا رو چه گردوخاکی گرفته!!
امشب می خوام در مورد خودشیفتگی بگم.
هیچ کس با این واژه بیگانه نیست!کلا خودشیفتگی نرمال چیز عجیبی نیست وتاحدی طبیعی هست البته به نظرم نباید براش واژه خودشیفته رو استفاده کرد ولی چون دیگه رایج شده من به ناچار می گم خودشیفتگی نرمال!!خودشیفتگی نرمال یعنی آدم از خودش خوشش بیاد وخودش رو دوست داشته باشه این خیلی خوبه چون گذشته از اینکه اعتماد به نفس رو بالا می بره وخیلی چیزهای دیگه باعث می شه آدم به سلامتی خودش اهمیت بده وچون خودش رو دوست داره به خودش آسیب نزنه همینطور که یک آدم معمولی نباید از خودش تنفر داشته باشه کسی که همیشه می گه من از خودم متنفرم یا بدم میاد ممکنه مشکلی باشه که این حالت رو داره!
به نظرم خودشیفتگی ربطی به دختر پسر نداره تو همه هست ولی موقعی ما می گیم دیگه این خودشیفتگی غیر طبیعی هست که باعث شه فرد واقعیت رو انکار کنه یا چیزی که در حقیقت وجود نداره رو بگه وجود داره!معمولا افراد که خودشیفتگی غیر طبیعی دارن این خودشیفته بودن رو تو همه زمینه ها دارن!یعنی مثلا کسی که فکر می کنه زیباترین پولدارترین و.. هست انگار تو کل زمین نظیر نداره!
کسی که چهره ای معمولی داره ولی خودش رو زیباترین فرد عالم می دونه واین رو کاملا باور داره! یا کسی موقعیت اجتماعی معمولی داره ولی خودش رو بالاتر از همه می دونه واین رو تو رفتار هم گاهی نشون می ده وفکر می کنه بقیه باید حرفهاش رو تایید کنن.وخیلی از این دست مثال ها
حالا چرا اسمش رو گذاشتن نارسیسیم!داستانش تو برخی کتاب ها تو جزئیات باهم فرق داره ولی کلیتش وخلاصه اش اینه که در اساطیر یونان شخصی به اسم نارسیکوس بوده که چهره زیبایی داشته نارسیکوس یکبار که در حالی که خیلی تشنه اش بوده از کنار رودخونه ای رد می شه که قصد می کنه از آب رودخونه بخوره که چهره بسیار زیبایی تو آب می بینه و عاشق این چهره زیبا می شه!جالبیش اینه که اون چهره خود نارسیکوس بوده تو آب افتاده بوده!! خلاصه نارسیکوس برای رسیدن به معشوق!خودش رو تو آب پرت می کنه وغرق می شه از اون موقع کنار اون رودخانه یک گلی به اسم فارسی نرگس(اسم یونانیش رو نمی دونم!)می رویه که گلش به سمت آب بوده انگار می خواد خودش رو تو آب پرت کنه!
البته لازم به گفتن نیست که این داستان اساطیری هست و واقعیت نداره ولی کم نمی بینم نظیرش رو هر چند نه به این شدت!
واینگونه بود برای افراد خودشیفته این اسم رو انتخاب کردن!
بالا رفتیم دوغ بود / پایین اومدیم ماست بود /قصه ما راست بود
خلاصه درمانگاه تمام شد استاد گفت می تونین برین وناگهان یک صدایی گفت کجا بریم؟!
همینطور سوال می آمد در ذهنمان.مثلا هر روز که میام بخش چکارهایی به عهده ماست؟ ما هم که نمی دانستیم سوال را از ذهنمان حذف می نمودیم:دی موقع برگشتن هم با اینکه کلی با ذوق آمده بودیم دقیقا همانقدر با بی حالی ،سردرگمی برگشتیم!البته تجربه ثابت نمونده به اینجانب که، روز اول اکثر بخش هایی که بار اول می ری اینطوری هست.به هر حال کمی زمان می بره تا بدونی چی به چیه.بعدش هست که از بخش خوشت میاد.
